Wat is alleen?

 

Naarmate de helderheid toeneemt, neemt ook de grip van mijn oude patronen af. Dat was het plan. En zo gebeurde ook. Vorig jaar rond deze tijd startte ik met therapie. Ik leerde mijn onbewuste patronen en onaangepast gedrag herkennen. BEWUSTWORDING. In de woorden van mijn therapeut: het cultiveren van je eigen binnenwereld. Praten met mezelf en mijn patronen. Met hen rond de tafel gaan zitten en langzaamaan ontdekken wat waardevol is. De gezonde volwassene, die er al duidelijk zat, meer en meer naar boven laten komen. Opschrijven wat ik zag en voelde en dit in verband brengen met mijn patronen. Mezelf leren begeleiden.

Michel de Montaigne verheft eenzaamheid tot een kunst die oefening vereist en het verwoordt naar mijn idee heel goed wat dit soort therapie met je doet. Het geeft je handvatten.

“Je moet er niet langer naar streven dat de wereld over je praat, maar leren met jezelf te praten. Keer tot jezelf in, maar bereid je eerst goed voor, zodat je daar waardig ontvangen wordt: het zou dwaasheid zijn op jezelf te vertrouwen als je jezelf niet in de hand weet te houden. Je kunt net zo goed in de eenzaamheid falen als in de gemeenschap.”

Op dit moment heb ik enorm veel verdriet van het fysiek scheiden. Het doet me pijn om pijn te doen. De volgende vraag blijft door mijn hoofd spoken: wie ben ik om zoveel leed te veroorzaken? Bang voor afwijzing onderwierp ik me steeds en liet ik vooral geen gevoelens zien. Dat was gevaarlijk en onveilig. Hierdoor weet ik nog steeds vaak niet eens wat ik juist voel en blijf ik vlak, neutraal en onzichtbaar. Het blijft lastig voor me om zonder verlies van eigenwaarde te gaan staan voor wat ik wil en voel. Wanneer zijn oude patronen aan zet en wanneer niet? Het blijft lastig. Ik blijf me bewust. En ik blijf bij mezelf voelen dat het goed is zo.

“Laat de jonge ziel op zijn leven terugblikken en de vraag stellen: wat heb je tot dusver waarlijk liefgehad, wat heeft je ziel aangetrokken, wat heeft haar beheerst en tegelijk gelukkig gemaakt? Zet deze dingen op een rij en misschien leveren zij, door hun aard en hun volgorde, een wet op, de fundamentele wet van je eigenlijke zelf.”

Ook deze woorden van Nietzsche maken heel mooi duidelijk wat therapie met je doet. Door te leren herkennen wat je raakt, leer je langzaam wat waardevol voor je is. Nog steeds echter merk ik dat ik op zoek ben naar goedkeuring. Oude patronen. Ben ik bang om alleen te zijn? Wat is alleen zijn? Nietzsche vergelijkt zichzelf in ‘Menselijk al te menselijk’ met een wandelaar in de woestijn die, ook temidden van anderen, vooral woestijn ervaart. Tegelijkertijd zoekt hij, zoals zijn alter ego Zarathoestra, doelbewust de eenzaamheid om niet geplaagd te worden door types die ‘stekelen en hekelen’, afgunstig zijn en een afkeer hebben van kunstenaarschap. Hier transformeert Nietzsche de eenzaamheid van noodlot in noodzaak omdat alleen in stilte creativiteit opbloeit, alleen in stilte een schepping tot stand komt. Lezen en praten met jezelf in stilte. Misschien is er wel niks mooiers.

De afbeeldingen zijn werken van Hopper.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *