Hoopvol

Als je iemand mist lijkt alles harder binnen te komen. BAM. Vanmiddag was ik naar de Georgische film And then we danced. Een coming-of-agefilm, een liefdesverhaal tussen twee jongens. In Georgië blijkt dat nog onmogelijk. Niet alleen uit het verhaal, ook uit de productie: de choreograaf blijft liever anoniem en de productie is Zweeds. In lange takes met veel dans volgen we hoofdpersoon Mehrab. Veel emotie zit verborgen in de blikken. Van de traditie in de dans naar de starheid van het conservatieve klimaat. De laatste dans van Mehrab toont mij hoe verandering door kunst en individuen mogelijk is. Hoopvol. BAM.

Het nieuwe gedicht van Lieke Marsman is het best gelezen gedicht ooit op de website van De Gids, na pas een paar dagen online. Pijnlijk mooi zoals De Gids zelf schrijft. Volgens mij bestaat er geen mooiere manier om ongrijpbare dingen in woorden te vatten als dit. Of over hoe iemand kunst maakt van zichzelf. BAM.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *