Deblokkeren

Deze week begin ik met The Artist’s way. Het ‘Vind je eigen inspiratie boek’ van Julia Cameron om je creatieve blokkades op te lossen. Ik begin niet voor de eerste keer. En ok, ook niet voor de tweede. De hoeveelste is niet van belang. Ik let niet zo op getallen. En ik geloof eigenlijk ook niet in het te druk hebben. Paradoxaal genoeg heb je dit deblokkeren dan juist nodig. Als je wel tijd hebt om te zwelgen, in bed te blijven hangen, facebook te scrollen, insta stories te kijken, series te bingen en mijmerend naar buiten te staren, dan .. je raadt het al. Het is eng dit. Oude geesten naar boven halen. Maar zoals Julia zelf zegt: het voelt zo enorm veilig dit ‘geblokkeerde leven’. We weten wat we hebben. Dus houden we dat liever zo. Maar (om de woorden van Julia te gebruiken) willen we blijven leven in de schemerwereld van de ‘alsen’ en ‘had ik maar ..’ gevangen tussen de droom van verwezenlijking en de angst om te falen? Lijkt me niet. Toch is er dan een stemmetje dat zich afvraagt waarom niet dan. Hoe zit het met geld, en de niet maakbaarheid van het leven? Doe maar gewoon, Yessie. En dat zijn nu net de dingen waarmee ze de eerste week aan de slag gaat (Het hele traject omvat 12 weken). Een nieuwe veiligheid creëren. Door onze negatieve overtuigingen af te danken. Maar daarover later meer. Wat me nog het meeste aanspreekt en benieuwt is de synchroniciteit waar ze het over heeft. Wij veranderen en het universum schikt zich als het ware naar die verandering en werkt die op gunstige wijze in de hand.

“Spring, en het vangnet verschijnt.”

Ik spring en begin vast met een week ochtendpagina’s. ’s Ochtends. Dagelijks. Elke dag dus! Want Julia beweert dat een duurzaam creatief ontwaken het consistente gebruik ervan vereist. Wat is het? Het is elke ochtend vlak na het wakker worden 3 pagina’s schrijven wat in je opkomt. Het lijkt zinloos. Maar er zijn mensen die het al tien jaar lang doen, en blijven doen. Je kunt ze niet fout doen. Het is geen kunst. Het gaat niet om schrijven. Vaak zijn ze negatief, onsamenhangend, vol zelfbeklag, in herhaling vallend, kinderachtig of nietszeggend. Dat geeft niet. Dit allemaal staat tussen jou en je creativiteit in. Doordat je dit niet ‘fout’ kunt doen, ga je jouw innerlijke criticus (of Censor zoals ie in het boek genoemd wordt) niet langer beschouwen als de stem van de rede. Het helpt je los te maken ervan. Je kunt het ook bekijken als een soort van meditatie. Van snel naar langzaam, van ondiep naar diep. Het is volgens Julia onmogelijk om gedurende een langere periode ochtendpagina’s te schrijven zonder in contact te komen met een onverwachte innerlijke kracht. Ik ga het aan. Volgende week meer hierover.

En het konijn dan? Ik hoor het je denken. Mijn dochter volgde de afgelopen weken een kunsttraject (de Kunstkeet) op de Vrijstaat (een kunstwerkplaats voor jong Utrecht), een plek die ik ook aan mezelf zou toewensen en dus ook aan m’n kinderen. Kinderen hebben die innerlijke criticus nog niet. Ik probeer deze ook zo ver mogelijk weg te houden. In een maatschappij als de onze is dat echter niet makkelijk. Plekken zoals dit helpen daar bij. Met verhalen, maken, creëren en in verbinding aan de slag gaan. Haar innerlijke criticus zal vast ooit verschijnen. Deze dan bevragen als ze er zelf mee komt is misschien nog meer van belang. Een goeie relatie ermee kan vast helpen. (‘Bedankt, maar ik heb de boel onder controle.’) Dit konijn heeft ze daar dus gemaakt. Het is een magisch konijn. En een stoel. Dat zie je wel.

1 reactie op “Deblokkeren”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *