Over mooie praatjes

Krijg je ook vaak jeuk van al die mooipraat duurzame (ik kan het woord bijna niet meer horen) verhaaltjes die langsflitsen op je scherm? Herkenbaar. Ik merk dat mijn behoeftes aan verbinding en diepgang met mensen ook van toepassing zijn op de spullen die ik aanschaf. Ik wil niet conformeren aan de standaard omdat het de standaard is. Ik wil geen neppe verhaaltjes. En ik wil geen spullen kopen omdat ze nu eenmaal het goedkoopst zijn. Ik wil bewust consumeren, ‘goed’ voor mens, dier en milieu. Maar man wat is dat lastig soms. Ik heb ook niet oneindig veel tijd en geld te besteden… Waar wil ik naartoe met dit verhaal? Ik denk dat ik vooral wil laten zien dat twijfel erbij hoort als je standaarden aanhoudt bij het consumeren. En ook wat jou als ondernemer kan helpen om net die mensen met standaarden aan te trekken.

Keuzes maken dus. Dat lukt lang niet altijd. Het kost ook meer energie. Een kastje bij Ikea is sneller gekocht dan zoeken naar het perfecte kastje bij de kringloop of op marktplaats. En vaak is het helaas nog goedkoper ook. Veel bedrijven spelen hier natuurlijk op in en bieden abonnementsvormen aan. Dan kost het je geen tijd meer om steeds weer te moeten zoeken naar die duurzame (!) tandenborstel. Sceptisch als ik ben, zie ik dan vooral ook de winst die er achter verborgen zit. Klopt het verhaal wel? Of is het puur winstbejag? Het doet me aarzelen. Herkenbaar? En ja, vaak is het ook gewoon te duur allemaal.

Noem me gevoelig voor marketing – en ach wie is dat niet – maar mij helpt een mooi verhaal wel om me over te halen om iets aan te schaffen. Yep, ik klik ook wel eens op zo’n link die langskomt op Facebook of Instagram… Aantrekkelijk zo’n verhaal dat klopt bij mijn standaarden. Opnieuw springen veel bedrijven hierop in en lichten een duurzaam (ik zei het toch) stuk uit. Ik zie het als een soort aflaat. Een kwijtschelding voor de andere dingen die ze nalaten. Had ik al gemeld dat ik sceptisch was…

Met zoveel aanbod zou ‘spullen kopen naar je eigen standaarden’ niet moeilijk moeten zijn, denk ik dan. En als tekstschrijver zou ik het verhaal van een intrinsiek duurzame (daar is ie weer..) ondernemer van een ‘valse’ toch moeten herkennen. Ook dat kost echter moeite. Waar zit het ‘m dan in?

Voor de ondernemers met een grotere missie (die niet alleen maar meedoen uit winstbejag) zit het geheim er denk ik vooral in om op je intuïtie te durven afgaan. Wees open en licht je keuzes toe. Waarom doe je wat je doet? Ik ben ervan overtuigd dat dat uiteindelijk opvalt en eruit springt. Dan komen die consumenten met de standaarden die bij jou passen vanzelf naar je toe. En met vanzelf bedoel ik niet dat het geen moeite kost. Dit spel van open zijn en keuzes toelichten, kost tijd. ENORM veel tijd. Ik ben me ervan bewust dat ik tegen mijn ambacht in aan het schrijven ben nu. Waarom zou je dan in godsnaam een tekstschrijver inhuren? Ik kan wel wat redenen bedenken, maar die passen niet in dit verhaal. De ondernemers die ik als klant zoek, weten vaak intuïtief wel wanneer het meerwaarde biedt om iemand als ik in te huren. Daar zijn mooie praatjes niks bij.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *