Creatief Schrijven

Praktisch idealisme: een eetbare tuin bij De Nijverheid

De Nijverheid. Dat is toch die leuke plek in het Werkspoorgebied? Ik was er slechts een keer geweest. In het weekend voor Corona. De sfeer is er magisch mooi. De plek wordt gerund door kunstenaars en het lijkt alsof alles kan. En dat is juist het mooie. Dat lijkt alleen maar zo. Ze hebben het allemaal goed op orde daar. En plek zat. Misschien kunnen we er wel koken met groenten en kruiden uit de tuin?

Woord van de week: moeiteloos

Ik maak mezelf wel eens wat dingen wijs. Ik laat me dan geloven in illusies, dingen die er niet zijn. Die verhalen groeien verder in m’n hoofd. De overtuigingen die daar ook zitten willen immers graag voldaan zijn. Overtuigingen als: je bent er pas als je een relatie hebt, je bent er als je gezien wordt in werk dat je doet. Met al m’n illusies maak ik het kloppend. Ben je er nog? Het is een van m’n valkuilen en het is zwaar vermoeiend.

Praktisch idealisme aan het Westplein

In tijden van Corona veranderde mijn thuis in een rustige en zonnige oase. Best bijzonder. Ik woon aan het Westplein in Utrecht. Een van de drukste autoknooppunten in het midden van de stad. Heerlijk rustig. En de zon scheen. Picknicken met m’n kinderen in het parkje bij Perron West. Steeds meer mensen maakten er gebruik van. Hoe leuk zou het zijn als er in plaats van gras bloemen en planten waren, bedacht ik me. Een pluktuin!

Woord van de week: kwetsbaarheid

Ergens in de afgelopen weken mocht ik de kracht van kwetsbaarheid zelf ervaren. Een aantal keren zelfs. Zonder al te veel in detail te treden (niet alles wat ik meemaak wil ik immers zomaar online delen haha), maakte mijn kwetsbaarheid dat ik opeens sterk in m’n schoenen stond. Het had te maken met het durven uitkomen voor mijn eigen behoeftes. En dus niet de behoeftes van een ander centraal te stellen en dat voor te willen zijn. Zo heb ik immers m’n hele leven geleid, bedacht ik me daarna. Als die anders maar ok is. Vandaar de onrust in m’n lijf. ‘Komaan Yessie, hoor je ons niet, diep vanbinnen?’