woord van de week

Woord van de week: moeiteloos

Ik maak mezelf wel eens wat dingen wijs. Ik laat me dan geloven in illusies, dingen die er niet zijn. Die verhalen groeien verder in m’n hoofd. De overtuigingen die daar ook zitten willen immers graag voldaan zijn. Overtuigingen als: je bent er pas als je een relatie hebt, je bent er als je gezien wordt in werk dat je doet. Met al m’n illusies maak ik het kloppend. Ben je er nog? Het is een van m’n valkuilen en het is zwaar vermoeiend.

Woord van de week: kwetsbaarheid

Ergens in de afgelopen weken mocht ik de kracht van kwetsbaarheid zelf ervaren. Een aantal keren zelfs. Zonder al te veel in detail te treden (niet alles wat ik meemaak wil ik immers zomaar online delen haha), maakte mijn kwetsbaarheid dat ik opeens sterk in m’n schoenen stond. Het had te maken met het durven uitkomen voor mijn eigen behoeftes. En dus niet de behoeftes van een ander centraal te stellen en dat voor te willen zijn. Zo heb ik immers m’n hele leven geleid, bedacht ik me daarna. Als die anders maar ok is. Vandaar de onrust in m’n lijf. ‘Komaan Yessie, hoor je ons niet, diep vanbinnen?’

Woord van de week: spontaan

Het is niet makkelijk om je in de wereld van vandaag staande te houden als je van nature stil bent. Tenminste, zo ervaar ik het. Mijn hele leven ben ik hiertegen in opstand gekomen. “Ik wil zo graag wat meer spontaan in het leven staan, lekker babbelend over van alles en nog wat, ” zei ik laatst tegen een goeie vriendin. “Het lukt me gewoon niet, ik kom niet uit mijn woorden, brabbel en weet uiteindelijk niet meer waar ik nu eigenlijk met mijn verhaal naartoe wil. Wat moeten mensen niet van me denken?”